Os axentes económicos

A economía basease nas relacions de intercambio entre persoas, empresas e organismos públicas.

1)As economías domésticas ou familias

As economías domésticas están compostas polas pers

oas soas ou agrupadas en familias,co obxetivo de satisfacer as súas necesidades mediante cosumo de bens e sevizos. Estes, consíguenos ofrecendo un traballo polo cal obteñen ingresos que deben decidir como destribuílos. Unha forma de incrementar estos ingresos é investindo nos seus aforos ou buscando traballos mellor pagados.

Ademais as familias deben elixir entre varios bens, posto que a súa economía non é suficiente para todos.

2)As empresas

A súa función básica é producir bens e servizos. Para isto necesitan contratar traballadores, adquirir bens de producción e mercar materias primas.

O seu obxetivo é obter os máximos beneficios, ó que consiguen combinando os factores productivos (terra, traballo e capital) eficientemente e de maneira que o seu custo sexa mínimo.

Estes beneficios ou ben se distriuben entre os seus propietarios, ou ben destíanse a novos investimentos.

Se unha empresa obten importantes beneficios significase que ten unha boa xestión.

3)O sector público

Economía controlada directamente polo poder político, composto polas administracións e organismos públicos e tamén polas empresas nas que participa o Estado.

Realiza unhas funcións que teñen por obxetivo lograr o benestar colectivo,entre elas están:

-Regular e promover a actividade económica

-Promocionar bens e servizos básicos

-Correxir desigualdades

Os sectores económicos

1. Primario-->actividades que extraen productos da naturaleza de forma directa:agricultura,gandería,pesca,minaría e silvicultura.
2. Secundario-->trasnformación de materias primas en productos elaborados: industria,enerxía e construción.
3. Terciario-->actividades que non producen bens materias,se non diferentes tipos de servicios.

1)Sector primario:

Destaca a agricultura.

Esta sufriu unha importante transformación nas últimas décadas:

-As actividades agrarias necesitan menos man de obra pola tecnificación.

-Incrementouse a productividade pero sigue a fame e a escaseza nos países pobres.

-Gran contraste: por un lado,agricultura moi desenvolvida, caracterizada pola intensificación dos cultivos(cada vez mais mecanizados) e por outro agricultura tradicional,con intensa man de obra e de subsistencia.

Man de obra maior nos países pobres ca nos ricos.

2)Sector secundario:

Destaca a industria.

Sufriu un proceso de deslocalización: as empresas adoitaban trasladarse a países onde os salarios son máis baixos,para producir o mesmo con menor custo.

A man de obra é dun 30% nos países pobres, dun 35% nos países de rendas medias, e dun 26% nos ricos.

3)Sector terciario

Resulta difícil destacar unha actividade sobre as demais. De todas formas o peso do factor traballo é considerable en relación con outros factores.

A man de obra é maior nos países ricos ca nos pobres e medios.

A economía galega e o seu marco de referencia (III)

3.A ESTRUCTURA PRODUCTIVA GALEGA

Os sectores productivos máis importantes de Galicia son:

-agricultura e pesca (7'8%)

-industria (21'5%)

-construcción (9'4%)

-servicios(61'4%)

Pero comparando os datos de 1995 cos de 2000 os sectores de agricultura e pesca e o da industria perden importan

cia mentres que os sectores de servicios en construcción gáñana.

A poboación galega traballa en:

-agricultura e pesca (19'8%)

-industria (15'6%)

-construcción (9'9%)

-servicios(54'7%)

Comparando estes datos cos do 2000 obsérvase que únicamente no sector servicios a porcentaxe de emprego superior.

Tanto na industria como no sector servicios o índice relativo galego aumentou moderadamente.

A importancia significativa que a industria ten na comunidade galega confirmase ó observar que o 6'1% dos ingresos de explotación do total do sector industrial español xéranse en industrias galegas.

Factores de producción

Os factores de producción son os recursos necesarios para producir bens e servizos.

1.A terra

Inclúe todos os recursos naturais e materias primas necesarios para producir calquera ben ou

servizo.

Os recursos naturais clasifícanse en:

-Renovables-->non se esgotan.A súa utilización non perxudica o gozo que poidan ter outras

persoas dese recurso.(sol,mar..)

-Non renovables--> se esgotan. Unha vez extraídos e utilizados non podemos volver a telos

(petróleo, cobre...)

-Mixtos--> Hai algúns bens que se esgotan pero podemos evitalo facendo unha explotación

razoada e unha xestión sustentable para que podamos disfrutar deles sen limite.(madeira)

2.O traballo

É calquera acción que teña como obxetivo producir bens e servizos.

A forma máis tradiccional de traballo é a manual, é dicir, aquela que depende directamente da

nosa intervención física sobre os productos para transformaslos nos bens que necesitamos.

A evolución levounos a outra clase de traballos nos que se emprega máis o intelecto: labores de

coordinación, dirección...

3.O capital

O capital son todos os bens que nos se dedican ao consumo,se non que estas destinados a

producir outros bens e servizos.(automóvil utilizado por unha empresa:ben de consumo//auto-

móvil utilizado para o desplazamento particular dunha persona: ben de consumo)

Engloba:

-Infraestructuras necesarias para producir (vías ferreas,satélites de telecomunicacións)

-Edificios nos que se sitúan as empresas e as industrias.

-As máquinas (incluíndo o material infomático)

-Os elementos de transporte, que nos permiten levar os bens desde os lugares de producción

ata os de consumo.

A economía galega e o seu marco de referencia (II)

2.A ECONOMIA GALEGA: NIVEL DE DESENVOLVEMENTO

A comnunidade autónoma galega,xunto con Asturias e Castela-León presenta un índice de benestar social de 5 puntos superando o nivel de Andalucía, Extremadura e Castela-A Mancha.

Únicamente as proivincias de A Coruña, cun índice de 6, e Pontevedra con nivel de 5, alcanzan un valor do índice igual ou superior á media nacional. As restantes provincias galegas, Ourense e Lugo, teñen respectivamente uns niveis de 2 e 1.

Ademáis, dos 12 subíndices que integran o índice de benestar, en 5 deles a comunidade autónoma galega alcanza valores superiores á media nacional.

Estes 5 son:

-índice de condicións de traballo

-índice de seguridade do cidadán e medio ambiente

-índice de entorno natural e clima

-índice referido as condicións de capacidades de acceso económico-comercial

-índice de servicios sanitarios

Hai que destacar tamén o índice da renda,xa que neste, as provincias de A coruña e Pontevedra están por riba da media nacional,mentras que Luego e Ourense non.

No índice de benestar a comunidade galega esta nunha posición intermedia.

.outros índices en galicia a destacar son:

-índice de actividade económica--> 5'7% da media nacional.

-índice industrial-->6'1%

-índice de comercio-->6'0%

-índice de turismo--> 3'1 %

Galicia ten 2731900 habitantes,o 6'8 da poboación española.

(clicar sobre as palabras destacadas para ver definición)

Clasificación dos bens e servicios

Antes de comenzar a clasificalos temos que entender o seu significado:

Os bens son todas aquelas cousas que se consideran adecuadas para satisfacer as necesidades humanas (alimentos, roupa...)

Os servicios son as actividades que buscan satisfacer as necesidades.

Existen varios tipos de servizos e bens:

1. Segundo a súa excaseza ou abundancia:

-bens económicos---> non se atopan na natureza,hai que transformalos para que sirvan ás necesidades humanas. Son útiles e escasos. A súa obtención require esforzo

-bens non económicos ou bens libres---> son abundantes e estan dispoñibles sen esforzo económico (aire,sol...)

2.Segundo a súa función:

-bens de producción ou de capital---> non procuran unha satisfacción inmediata pero producen outros bens como máquinas ou ferramentas.

-bens de consumo ---> hai dous tipos:

*bens duradeiros---> como a palabra indica,son os bens que nos permiten un uso prolongado no tempo (electrodomésticos, vivenda...)

*bens perecedoiros---> de consumo inmediato,que desaparecen unha vez consumidos (alimentos).

3.Segundo o seu grao de elavoración:

-bens finais---> son os que xa estan aptos para ó consumo.

-bens intermedios--->requiren certa transformación para chegar a ser bens finais.

Exemplo: a madeira transformase en papel(ben intermedio) e este en libro(ben final)

4.Segundo a relación que manteñan ent

re si:

-bens complementarios---> son aqueles que é necesario consumir conxuntamente (lavadora e

deterxente)

-bens substitutivos---> aqueles que satisfán unha mesma necesidade (peras e mazás)

5.Segundo se poidan compartir ou non:

-bens privados---> coche particular

-bens públicos ou colectivos---> autobús

A economía galega e o seu marco de referencia

1-UN MODELO HISTÓRICO E CONCEPTUAL DE REFERENCIA:

Os economistas acostrubran a interpretar numerosos acontecimientos económicos do presente e pasado en termos da súa incidencia na oferta e/ou demanda para explicar así a súa incidencia

sobre a económia xeral.

A actividade da economía española do século XX era casi toda agraria (50% da producción agrícultores).
España contaba cun mercado doméstico,pobre e pequeno,con escaseza de enerxía e de materias primas,ademáis, escaseaban os bens de consumo e había tensións inflacionistas.
O comercio exterior presentaba un déficit persistente que reducía as reservas de divisas.A finais dos anos

50 houbo unha crise, a súa solución foi o Plan de Estabilización de 1959.

A)Importancia do sector exterior
Na década dos 60 os países industrializados iniciaron unha etapa de crecemento sostido,facilitando un mercado para as mercancías españolas e oporunidades de emprego aos inmigrantes españois,que co diñeiro que enviaban as súas familias equilibraban a balanza de pagos.
O turismo empezou a cobrar importancia na economía española o que fixo que a agricultura

deixara de ser a actividade principal.

O feito maís significativo para esta economía nos anos 70 fo

i o aumento do comercio exterior.

B)Crise económica dos

anos 70

A economía española dabas sinais de requentamento e o prezo do petróleo aumentarou notablemente o que desfavorecia a esta xa que tiña un gran dependencia enerxética deste recurso. Ademáis, España atravesaba un mal momento políticamente: os últimos anos de franquismo.

Todo isto deu lugar a un shock negativo de oferta e a una e

stanflación (estancamento combinado cun aumento das tensións inflacionistas)

A solución á crise chegou coas primeiras eleccións democráticas,foron os "PactosdaMoncloa" xunto cunha política de rendas.

C)A integración en Europa

A economía española entra nunha nova fase de recuperación impulsada pola evolución favorable dos prezos das materias primas e sobre todo pola incorporación a Comunidade Económica Europea.

Pero os responsables da política económica española víronse condicionados polos seguintes criterios:

-loita contra a inflación (vía política monetaria restrictiva)

-Reducción do déficit público

-Control do tipo de cambio

Nos anos 90 a economía española entra nunha nova fase de crecemento sostido.As taxas de crecemento do PIB foron das máis elevadas da UE e ademaís corrixéronse: as tensións inflacionistas, o déficit público e o desequilibrio exterior.

D)Medio século de forte crecemento

No século XX o crecemento foi notable.España pasou de ser un país atrasado a converterse nun industrializado e cun sistema económico e productivo similar aos dos países máis avanzados.Isto debeuse ó aumento da escala de producción( consecuencia do incremento de capital,traballo e productividade por traballador) froito do progreso tecnolóxico.

Contribuiron ao crecemento:

-melloras como os novos productos(automóviles, avións.. )

-informatización de moitas tarefas e ó desenvolvemento das telecomunicacións.

- mellora das técnicas de xestión concretadas (innovacións nas cadeas de montaxe...)

(pinchar sobre las palabras destacadas para ver definición)